เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑

มหาวิภังค์ ภาค ๑

ว่าด้วยข้อห้ามหรือวินัยที่เป็นหลักใหญ่ๆ ของภิกษุ

ต้นเรื่อง เวรัญชกัณฑ์ : พระสารีบุตรกราบทูลให้พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบัญญัติสิกขาบท [อ่านเพิ่มเติม]

๑. ปฐมปาราชิกกัณฑ์: ห้ามภิกษุเสพเมถุน

บทภาชนีย์ อสันถตภาณวาร (ไม่มีเครื่องลาด - สัมผัสโดยตรง)

บทภาชนีย์ สันถตภาณวาร (มีเครื่องลาด - สัมผัสผ่านเครื่องกั้น)

๒. ทุติยปาราชิกกัณฑ์

ห้ามภิกษุถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ (๕ มาสกขึ้นไป)

๓. ตติยปาราชิกกัณฑ์

ห้ามภิกษุฆ่ามนุษย์

๔. จตุตถปาราชิกกัณฑ์

ห้ามภิกษุอวดคุณวิเศษที่ไม่มีในตน

๕. เตรสกัณฑ์

ว่าด้วยอาบัติสังฆาทิเสส ๑๓ ข้อ

๖. อนิยตกัณฑ์

ว่าด้วยอาบัติไม่แน่นอน (อนิยต ๒)