𑁍 ธรรมสุตตะ

อ่านต่อ »

แสดงเพิ่มเติม

>อุทาน

๔๐. ธรรมที่ทำให้เป็นพราหมณ์ที่แท้จริง

อชปาลนิโครธสูตร [๔๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคต…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>อุทาน

๓๙. ปฏิจจสมุปบาททั้งอนุโลมและปฏิโลมในปัจฉิมยาม

โพธิสูตรที่ ๓ [๔๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคตรั…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>อุทาน

๓๘. พระพุทธองค์ทรงมนสิการปฏิจจสมุปบาทสายดับ

โพธิสูตรที่ ๒ [๓๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคตรั…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>อุทาน

๓๗. พระพุทธองค์ทรงมนสิการปฏิจจสมุปบาทสายเกิด

โพธิสูตรที่ ๑ [๓๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคตรั…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

๓๖. สรุป ธรรมบท

รวมวรรคที่มีในคาถาธรรมบท คือ [๓๗] ยมกวรรค อัปปมาทวรรค จิตตวรรค ปุปผวรรค พาลว…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

๓๕. พุทธพจน์ว่าด้วยลักษณะของพราหมณ์

คาถาธรรมบท พราหมณวรรคที่ ๒๖ [๓๖] ดูกรพราหมณ์ ท่านจงพยายามตัดกระแสตัณหาเสีย จ…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

๓๔. ความสำรวมในทวารทั้งปวง

คาถาธรรมบท ภิกขุวรรคที่ ๒๕ [๓๕] ความสำรวมด้วยจักษุเป็นความดี ความสำรวมด้วยหู…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

๓๓. ว่าด้วยโทษของตัณหา

คาถาธรรมบท ตัณหาวรรคที่ ๒๔ [๓๔] ตัณหาย่อมเจริญแก่มนุษย์ผู้ประพฤติประมาท ดุจเ…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

๓๒. ว่าด้วยการฝึกตน

คาถาธรรมบท นาควรรคที่ ๒๓ [๓๓] เราจักอดกลั้นซึ่งคำล่วงเกิน ดุจช้างอดทนซึ่งลูก…

วิเวกธรรม ภิกษุ

>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

๓๑. เหตุที่ทำให้ไปสู่นรก

คาถาธรรมบท นิรยวรรคที่ ๒๒ [๓๒] บุคคลผู้กล่าวคำไม่จริงย่อมเข้าถึงนรก หรือแม้ผ…

วิเวกธรรม ภิกษุ