พระไตรปิฎก เล่มที่ ๘ (พระวินัยปิฎก เล่ม ๘: บริวาร) เป็นคัมภีร์สรุป ประมวล และวินิจฉัยข้อกฎเกณฑ์ทางพระวินัยทั้งหมด เพื่อเป็นคู่มือสำหรับพระอุปัชฌาย์และอาจารย์ผู้ทรงวินัย โดยแบ่งออกเป็น ๒๑ หมวด ดังนี้
- ๑. มหาวิภังค์โสฬสมหาวาร: ย้อนกล่าวถึงศีลของภิกษุทีละข้อ
- ๒. ภิกขุนีวิภังค์โสฬสมหาวาร: ย้อนกล่าวถึงศีลของภิกษุณีแต่ละข้อ
- ๓. สมุฏฐานสีสสังเขป: รวบรวมสิกขาบทมากล่าวเฉพาะทางกาย วาจา หรือจิต
- ๔. กติปุจฉาวาร: การตั้งคำถามและตอบวินิจฉัยเป็นประเด็นๆ
- ๕. วีสติวาร: ตั้งประเด็นในการวินิจฉัย อธิกรณ์ และวิธีระงับ
- ๖. ขันธกปุจฉา: คำถาม-คำตอบเกี่ยวกับเรื่องในขันธกะ
- ๗. เอกุตตริกะ: ชี้แจงเรื่องพระวินัยหมวดต่างๆ โดยใช้ตัวเลข
- ๘. อุโปสถาทิ: คำถาม-คำตอบว่าด้วยเรื่องอุโบสถ
- ๙. อัตถวเสปกรณ์: แสดงประโยชน์ของการทรงบัญญัติสิกขาบท
- ๑๐. คาถาสังคณิกะ: คำถาม-คำตอบของพระอาจารย์ผู้สังคายนาพระวินัย
- ๑๑. อธิกรณเภท: ว่าด้วยประเภทและลักษณะของอธิกรณ์
- ๑๒. อปรคาถาสังคณิกะ: การโจทฟ้อง การถามระลึก และลักษณะอลัชชี
- ๑๓. โจทนากัณฑ์: ว่าด้วยระเบียบวิธีและขั้นตอนการโจทฟ้อง
- ๑๔. จูฬสงคราม: ข้อปฏิบัติของภิกษุผู้ถูกฟ้องร้อง
- ๑๕. มหาสงคราม: รายละเอียดเชิงลึกเกี่ยวกับการฟ้องและไต่สวน
- ๑๖. กฐินเภท: จำแนกประเภทและรายละเอียดเกี่ยวกับกฐิน
- ๑๗. อุปาลิปัญจกะ: คำกราบทูลถามพระผู้มีพระภาคของพระอุบาลี
- ๑๘. สมุฏฐาน: ว่าด้วยเหตุแห่งการต้องอาบัติและการออกจากอาบัติ
- ๑๙. ทุติยคาถาสังคณิกะ: คาถาประพันธ์สรุปหัวข้อพระวินัยเพื่อจำง่าย
- ๒๐. เสทโมจนคาถา: ปัญหาวินัยเชิงลึกสำหรับฝึกการคิดวิเคราะห์
- ๒๑. ปัญจวัคค์: รวบรวมข้อวินิจฉัยเบ็ดเตล็ดแบ่งเป็น ๕ วรรค
