ปฏิสัมภิทามรรค มหาวรรค

วิเวกธรรม ภิกษุ

มหาวรรค คือ หมวดแรก (วรรคที่ ๑) จากทั้งหมด ๓ วรรคของคัมภีร์ ปฏิสัมพิทามรรค ซึ่งจัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เพื่ออธิบายหลักธรรมเกี่ยวกับการบรรลุธรรมและความแตกฉานในปฏิสัมภิทา ๔ อย่างละเอียดลออ

​สำหรับ มหาวรรค จะรวบรวมหัวข้อธรรมและการปฏิบัติที่สำคัญไว้จำนวน ๑๐ กถา (บทอธิบาย) เป็นหลัก เช่น:

  • ​ญาณกถา: ว่าด้วยความรู้แจ้งในแง่มุมต่างๆ
  • ​ทิฏฐิกถา: ว่าด้วยความเห็นและทิฏฐิ
  • ​มาติกากถา: ว่าด้วยแม่บทแห่งธรรม
  • ​อานาปานสติกถา: ว่าด้วยการเจริญอานาปานสติสมาธิ
  • ​โสตาปัตติมัคคกถา: ว่าด้วยทางปฏิบัติสู่ความเป็นพระโสดาบัน เป็นต้น

​เนื้อหาในมหาวรรคมุ่งเน้นการแจกแจงแม่บทใหญ่ของธรรมะและแนวปฏิบัติพื้นฐานที่สำคัญที่สุด จำนวน ๑๐ กถา เช่น การเจริญอานาปานสติ การจำแนกญาณ การละทิฏฐิ และองค์มรรคเบื้องต้น เพื่อปูพื้นฐานการเจริญวิปัสสนา

📂มหาวรรค
📂ญาณกถา
📄ญาณกถาv31-p003
📄ผลญาณv31-p016
📂ทิฏฐิกถา
📂อานาปานกถา
📂อินทรียกถา
📄ภาณวารv31-p049
📄ภาณวารv31-p052
📂วิโมกขกถา
📂คติกถา
📂กรรมกถา
📂วิปัลลาสกถา
📂มรรคกถา
📂มัณฑเปยยกถา
วิเวกธรรม ภิกษุ

เขียนโดย วิเวกธรรม ภิกษุ