หมวด ๒-๖ อมนุษย์/สัตว์/อุภโตฯ

ที่ ... ไว้ในหน้านี้นั้น ผู้ต้องการพิสดาร พึงพิจารณาโดยนัยดังกล่าวมาแล้วใน หมวด ๑ มนุสสิตถี (สันถตภาณวาร) นั้นเถิด

๒. อมนุสสิตถี

พวกภิกษุผู้เป็นข้าศึก พาอมนุษย์ผู้หญิง ... อมนุษย์ผู้หญิงผู้ตื่น ... ผู้หลับ ... ผู้เมา ... ผู้วิกลจริต ... ผู้เผลอสติ ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัดโดยมาก มาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจจมรรค ... ให้คร่อมองค์กำเนิดด้วยปัสสาวมรรค ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก

คือของอมนุษย์ผู้หญิงมีเครื่องลาด ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... อมนุษย์ผู้หญิง ผู้ตายแล้วถูกสัตว์กัดโดยมาก ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย

ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ.

ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

❃

๓. หมวดติรัจฉานคติตถี

พวกภิกษุผู้เป็นข้าศึก พาสัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย ... สัตว์ดิรัจฉานตัวเมียผู้ตื่น ... ผู้หลับ ... ผู้เมา ... ผู้วิกลจริต ... ผู้เผลอสติ ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัดโดยมาก มาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจจมรรค ... ให้คร่อมองค์กำเนิดด้วยปัสสาวมรรค ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก

คือของสัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย มีเครื่องลาด ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย ผู้ตายแล้วถูกสัตว์กัดโดยมาก ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย

ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ.

ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

❃

๔. มนุสสะอุภโตพยัญชนก

พวกภิกษุผู้เป็นข้าศึก พามนุษย์อุภโตพยัญชนก ... มนุษย์อุภโตพยัญชนกผู้ตื่น ... ผู้หลับ ... ผู้เมา ... ผู้วิกลจริต ... ผู้เผลอสติ ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัดโดยมาก มาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจจมรรค ... ให้คร่อมองค์กำเนิดด้วยปัสสาวมรรค ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก

คือของมนุษย์อุภโตพยัญชนกมีเครื่องลาด ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... มนุษย์อุภโตพยัญชนก ผู้ตายแล้วถูกสัตว์กัดโดยมาก ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย

ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ. 
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

❃

๕. อมนุสสะอุภโตพยัญชนก

พวกภิกษุผู้เป็นข้าศึก พาอมนุษย์อุภโตพยัญชนก ... อมนุษย์อุภโตพยัญชนกผู้ตื่น ... ผู้หลับ ... ผู้เมา ... ผู้วิกลจริต ... ผู้เผลอสติ ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัดโดยมาก มาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจจมรรค ... ให้คร่อมองค์กำเนิดด้วยปัสสาวมรรค ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก

คือของอมนุษย์อุภโตพยัญชนกมีเครื่องลาด ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... อมนุษย์อุภโตพยัญชนก ผู้ตายแล้วถูกสัตว์กัดโดยมาก ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย

ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ.

ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

❃

๖. ติรัจฉานคตะอุภโตพยัญชนก

พวกภิกษุผู้เป็นข้าศึก พาสัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนก ... สัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนกผู้ตื่น ... ผู้หลับ ... ผู้เมา ... ผู้วิกลจริต ... ผู้เผลอสติ ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ผู้ตายแล้วยังไม่ถูกสัตว์กัดโดยมาก มาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจจมรรค ... ให้คร่อมองค์กำเนิดด้วยปัสสาวมรรค ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก

คือของสัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนก มีเครื่องลาด ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนก ผู้ตายแล้วถูกสัตว์กัดโดยมาก ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย

ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ.

ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

❃

สรุปหมวดเพศหญิง

ว่าด้วยการถูกต้องสัมผัส (แบบมีคั่น)

๑. วัตถุในการละเมิด (๖ หมวด)

กลุ่มเพศหญิงแท้

• ๑. มนุสสิตถี (มนุษย์หญิง)
• ๒. อมนุสสิตถี (อมนุษย์หญิง)
• ๓. ติรัจฉานคติตถี (สัตว์ตัวเมีย)

กลุ่ม ๒ เพศ (อุภโตพยัญชนก)

• ๔. มนุสสะอุภโตพยัญชนก
• ๕. อมนุสสะอุภโตพยัญชนก
• ๖. ติรัจฉานตะอุภโตพยัญชนก

๒. การจำแนกตามทวารและสภาวะ

ทวารทั้ง ๓: ทางทวารหนัก, ทางทวารเบา, ทางทวารปาก

สภาวะ ๙ อย่าง:

๑. สุทธิกะ (ปกติ) ๒. ชาครันติ (ตื่น) ๓. สุตตะ (หลับ) ๔. มัตตะ (เมา) ๕. อุมมัตตะ (บ้า) ๖. ปมัตตะ (เผลอ) ๗. มตอักขายิตะ (ศพใหม่) ๘. มตเยภุยยะอักขายิตะ (ศพถูกกินบ้าง) ๙. มตเยภุยยะขายิตะ (ศพถูกกินมาก)

รวมทั้งสิ้นในเพศหญิง: ๖ x (๓ x ๙) = ๑๖๒ จตุกกะ

๓. สรุปผลของอาบัติ

ประเภทอาบัติ	จำนวนอาการ	เงื่อนไข / สภาวะ
ปาราชิก	๕๗๖	มีความยินดี ในทวารใดทวารหนึ่ง
ถุลลัจจัย	๗๒	ซากศพที่มีสภาพเหลือไม่ถึงครึ่งตัว (ทวารไม่สมบูรณ์)
ไม่ต้องอาบัติ	๑๖๒	ไม่มีความยินดีทั้ง ๓ กาล

กลับ มหาวิภังค์ ภาค ๑ ➔