ธรรมสุตตะ

จริยาปิฎก เป็นคัมภีร์หนึ่งในชุด ขุททกนิกาย ของพระไตรปิฎกฝ่ายเถรวาท ว่าด้วยการประพฤติ (จริยา) ของพระมหาโพธิสัตว์  เนื้อหาในคัมภีร์นี้เป็น เรื่องราวการบำเพ็ญบารมีก่อนการตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขอเชิญท่านสาธุขน ฟังธรรมบรรยายโดย 🔅  พระอาจารย์สมบัติ นันทิโก แบ่งเป็น ๔ ตอน ดังนี้ 🔊  จริยาปิฎก หมวดทานบารมี  🔊  จริยาปิฎก หมวดศีลบารมี 🔊  จริยาปิฎก หมวดเนกขัมมะบารมี 🔊  จริยาปิฎก หมวดคาถา 🙏  หมวดทานบารมี จริยาปิฎก   ตอนที่ ๑ (ความยาว ๔.๐๕ ชั่วโมง)   ดาวโหลด - คันถารัมภกถา พระธรรมปาละ - นิทานกถา เหตุแสดงจริยาปิฏก - จริยาที่๑ อกิตติจริยา  ------------------------------------------------------------ จริยาปิฎก   ตอนที่ ๒ (ความยาว ๔.๐๔ ชั่วโมง)   ดาวโหลด - สรรเสริญบุพพจริยคุณ - จริยาที่๒ สังขพราหมณ์ -  จริยาที่๓ ว่าด้วยจริยาวัตรของพระเจ้าธนญชัย -  จริยาที่๔ ว่าด้วยจริยาวัตรของพระมหาสุทัศน ------------------------------------------------------------ จริยาปิฎก   ตอนที่ ๓ (ความยาว ๓.๐๔ ชั่วโมง)  ...

🌿 ปัจจัย ๒๔ คืออะไร? ปัจจัย ๒๔ (ปัจจยการ  ๒๔ ) คือ รูปแบบความสัมพันธ์ หรือ “ความอิงอาศัยกัน” ระหว่างธรรมทั้งหลาย ที่อธิบายว่า “ธรรมหนึ่งทำหน้าที่เป็นเหตุ เป็นเงื่อนไข หรือเป็นตัวสนับสนุนให้อีกธรรมหนึ่งเกิดขึ้นหรือดำรงอยู่ได้” รายชื่อปัจจัยทั้ง ๒๔ พร้อมคำอธิบายสั้น ๑. เหตุปัจจัย  เหตุ เช่น โลภะเป็นปัจจัยให้เกิดความคิดที่โลภ ๒. อารัมมณปัจจัย  อารมณ์ เช่น รูป เสียง กลิ่น ฯลฯ เป็นอารมณ์ให้จิตเกิด ๓. อธิปติปัจจัย  มีผลครอบงำหรือส่งผลอย่างเด่นชัด ๔. อนันตรปัจจัย  ติดต่อกันทันทีโดยไม่มีช่องว่าง เช่น จิตต่อจิต ( วิถีจิต > ภวังคจิต ) ๕. สมนันตรปัจจัย  ใกล้ชิดกันสนิทมากจนไม่มีช่องว่าง เช่น จิตที่ดับส่งต่อจิตถัดไป ๖. สหชาตปัจจัย  เกิดร่วมกัน เช่น เจตสิกเกิดร่วมกับจิต ๗. อัญญมัญญปัจจัย  อาศัยซึ่งกันและกัน เช่น จิตกับเจตสิก ๘. นิสสยปัจจัย  เป็นที่อาศัย เช่น จิตอาศัยรูปประสาท ๙. อุปนิสสยปัจจัย  เหตุแบบอ้อม ๆ เช่น วิริยะในอดีตทำให้เกิดจิตดีในปัจจุบัน ๑๐. ปุเรชาตปัจจัย  ธรรมที่เกิดก่อนแต่ช่วยธรรมที่เกิดทีหลัง เช่น จักขายตนะ เป็นปัจจัยแก่จักขุวิ...

คาถาสังคหะ อนุตฺตเร ฌานธมฺมา   อปฺปมญฺญา จ มชฺฌิเม วิรตี ญาณปีติ จ   ปริตฺเตสุ วิเสสกา ฯ แปลความว่า  ในโลกุตตรจิต   องค์ฌาน ๕ คือ วิตก วิจาร, ปีติ, สุข, เอกัคคตา ย่อมทำให้โลกุตตรจิตต่างกัน ในมหัคคตจิต  อัปปมัญญาเจตสิก ๒ และองค์ฌาน ๕ ย่อมทำให้มหัคคตจิตต่างกัน ในกามาวจรโสภณจิต ปีติเจตสิก ๑, วิรตีเจตสิก ๓, อัปปมัญญาเจตสิก ๒ และปัญญาเจตสิก ๑ ย่อมทำให้กามาวจรโสภณจิตต่างกัน อธิบาย ในโลกุตตรจิตนั้น ฌานธรรม คือ องค์ฌานทั้ง ๕ ย่อมทำความต่างกันแห่งธรรมที่มีอยู่ในทุติยฌานเป็นต้น ให้ต่างจากธรรมที่มีอยู่ในปฐมฌานเป็นต้น ในบรรดาเจตสิกธรรมเหล่านี้ท่านกล่าวว่า อนุตฺตเร ฌานธมฺมา เป็นอาทิฯ ซึ่งหมายถึงฌานธรรมนั้นด้วยอำนาจ วิตก วิจาร, ปีติ และสุข ในอนุตตรจิต มีความแปลกแตกต่างกันคือ :- วิตกเจตสิก ทำให้โลกุตตรปฐมฌานจิต ต่างกันกับ โลกุตตรฌานจิตอื่นๆ วิจารเจตสิก ทำให้โลกุตตรทุติยฌานจิต ต่างกันกับ โลกุตตรฌานจิตที่เหลือ ๓ มีโลกุตตรตติยฌานจิต เป็นต้น ปีติเจตสิก ทำให้โลกุตตรตติยฌานจิต ต่างกันกับ โลกุตตรจตุตถฌานจิตและปัญจมฌานจิต สุข (โสมนัส) เวทนาเจตสิก ทำให้โลกุตตรจตุตถฌานจิต ต่า...

สังคหะ ตามบาลีไวยากรณ์เป็นนามกิริยา แปลว่า การสงเคราะห์หรือการรวบรวม ซึ่งโดยนัยนี้หมายความ แสดงการที่ จิต แต่ละดวงได้รวบรวมเจตสิกเข้ามาประกอบไว้ได้เท่าใด และได้แก่เจตสิกอะไรบ้าง หรือมีเจตสิกจำนวนเท่าใดอะไรบ้างที่นำมาสงเคราะห์ลงในจิตได้แต่ละดวง ยกจิตเป็นประธานสามารถประกอบกับเจตสิกได้จำนวนเท่าใด คาถาสังคหะ ฉตฺตีสานุตฺตเร ธมฺมา ปญฺจตฺตึส มหคฺคเต อฏฺฐตฺตึสาปิ ลพฺภนฺติ  กามาวจรโสภเณ ฯ สตฺตวีสตฺยปุญญมฺหิ  ทฺวาทสาเหตุเกติ จ ยถาสมฺภวโยเคน  ปัญฺจธา ตตฺถ สงฺคโห ฯ แปลความว่า โลกุตรจิต มีเจตสิกประกอบได้ ๓๖ ดวง มหัคคตจิต มีเจตสิกประกอบได้ ๓๕ ดวง กามาวจรโสภณจิต มีเจตสิกประกอบได้ ๓๘ ดวง อกุศลจิต มีเจตสิกประกอบได้ ๒๗ ดวง อเหตุกจิต มีเจตสิกประกอบได้ ๑๒ ดวง นี้คือการนับจำนวนเจตสิกที่สงเคราะห์ลงในจิตโดยสังคหะได้ ๕ นัยคือ ๑. อนุตตรสังคหนัย อนุตตรสังคหนัย คือนัยที่แสดงการสงเคราะห์เจตสิกลงในโลกุตตรจิตหรือที่เรียกว่า สังคหนัยแห่งโลกุตตรจิต ๘ หรือ ๔๐ คาถาสังคหะ ฉตฺตีส ปญฺจตึสาถ  จตุตตึส ยถากฺกมํ เตตฺตึส ทฺวยมิจฺเจว๋  ปญฺจธานุตฺตเร ฐิตา ฯ แปลความว่า โลกุตตรจิต ๔๐ ดวงนั้น มีสังคหะ ...

อนิยตโยคีเจตสิก คือ เจตสิกที่ประกอบกับจิตได้เป็นบางครั้งบางคราวไม่แน่นอน นิยตโยคีเจตสิก คือ เจตสิกที่ประกอบกับจิตได้แน่นอน คาถาสังคหะ อิสฺสามจฺเฉรกุกฺกุจฺจ       วิรติกรุณาทโย นานา กทาจิ มาโน จ         ถีนมิทฺธํ ตถา สห ฯ แปลความว่า อิสสา มัจฉริยะ กุกกุจจะ วิรตีเจตสิก ๓ กับกรุณา มุทิตา รวมเจตสิก ๘ ดวงนี้ ประกอบกับจิตได้เป็นบางครั้งบางคราว และ ไม่ประกอบพร้อมกัน เรียกเจตสิกทั้ง ๘ นี้ว่า “นานากทาจิเจตสิก” มานเจตสิกก็ประกอบกับจิตเป็นครั้งคราวไม่แน่นอนจึงชื่อว่า “กทาจิเจตสิก” ถีนะมิทธะเจตสิก ๒ ดวงนี้ ประกอบกับจิตได้เป็นบางครั้งบางคราว แต่ประกอบกับจิตพร้อมกันจึงชื่อว่า “สหกทาจิ” คาถาสังคหะ ยถาวุตฺตานุสาเรน      เสสา นิยตโยคิโน สงฺคหญฺง ปวกฺขามิ      เตสนฺทานิ ยถารหํ ฯ แปลความว่า เจตสิก ๔๑ ดวงที่เหลือจาก ๑๑ ดวง ดังกล่าวแล้วนั้นเป็นเจตสิกที่ประกอบกับจิตได้แน่นอน จึงชื่อว่า “นิยตโยคีเจตสิก” อธิบาย เจตสิกปรมัตถ์มี ๕๒ ดวง เมื่อกล่าวโดยประกอบกับจิตแล้วจําแนกได้เป็น ๒ ประเภท คือ      ๑. อนิยตโ...

 เตสํ สมฺปนฺนสีสานํ   อปฺปมาทวิหารินํ สมฺมทญฺญา วิมุตฺตานํ   มาโร มคฺคํ น วินฺทติ. มารค้นหาอยู่ ย่อมไม่พบทางของท่านผู้มีศีลสมบูรณ์ อยู่ด้วยความไม่ประมาท หลุดพ้น เพราะรู้ชอบ ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ในฤดูที่ดอกไม้บาน เป็นฤดูที่ยังความรื่นรมย์ให้แก่มนุษย์และสัตว์ ดอกไม้หลากชนิด หลายสีบานสะพรั่ง อวดสีและกลิ่นอยู่บนต้น บางอย่างหอมมาก บางอย่างหอมน้อย บางอย่างไม่หอมเลย บางอย่างสวยทั้งสีและกลิ่น บางอย่างสีสวยแต่ไม่มีกลิ่น บางอย่างไม่สวยทั้งสีและกลิ่น บางอย่างหอมชั่วเวลาเช้า บางอย่างหอมตอนสาย บางอย่างหอมเวลาบ่าย บางอย่างหอมเวลาเย็น บางอย่างหอมเฉพาะกลางคืน บางอย่างหอมทั้งวันทั้งคืน แต่บางอย่างก็หอมทนอยู่ได้หลายวัน ถึงกระนั้นเมื่อเหี่ยวแห้งร่วงโรยแล้วก็หมดหอม ไม่มีดอกไม้ชนิดใดเลยที่จะหอมอยู่เป็นนิจทั้งในเวลาบานและโรยหล่น แม้เมื่อเวลาบานอยู่ ถูกลมพัดร่วงพรูจากต้น ลงประดับพื้นดินจะยังมองดูงามแปลกตาและกลิ่นของมันยังหอมกรุ่น เป็นที่ชื่นชอบของผู้พบเห็น แต่เมื่อมันเหี่ยวแห้งอับเฉา ก็ไม่เป็นที่ต้องการของผู้ใด แต่คนมีศีลมิได้เป็นเช่นนั้น คนมีศีลนั้นหอมอยู่เสมอ หอมทั้งตามลมและทวนลม ห...